fbpx
17 Sierpień, 2019
Warszawa
24 ° C
Do góry
Image Alt

SC Beauty Magazine

Nowa generacja naturalnych filtrów przeciwsłonecznych

Zespół naukowców z całego świata wzorując się możliwościach promieniochronnych glonów i innych organizmów żyjących w środowisku wodnym opracował nowej generacji filtr przeciwsłoneczny bazujący wyłącznie na naturalnych składnikach.

Inspiracja do badań pochodzi z faktu istnienia coraz większej liczby dowodów wskazujących na to, że filtry przeciwsłoneczne mają wpływ na otaczające nas środowisko.

Problem zwrócił uwagę zespołu naukowców ze Szwecji, Hiszpanii i Australii, którzy postanowili poszukać rozwiązania poprzez opracowanie nowych substancji chroniących przed szkodliwym promieniowaniem UV, które składają się wyłącznie z naturalnych, ulegających biodegradacji składników.

Badacze skupili się na naturalnych cząsteczkach o właściwościach promieniochronnych znajdujących się w glonach i innych drobnoustrojach raf koralowych, które połączyli z chitozanem – biopolimerem  muszli skorupiaków. Wyniki ich badań zostały opublikowane w czasopiśmie American Chemical Society’s Applied Materials & Interfaces.

Zespół celowo wykorzystał chitozan jako rusztowanie dla mikosporyn i ich pochodnych (mycosporine-like amino acids – MAAs) pochodzących z alg i występujących w charakterze aktywnych elementów funkcjonalnych produktu promieniochronnego. Mikosporyny to wtórne związki produkowane przez organizmy wodne w środowisku z dużą ilością światła słonecznego i promieniowania UV, które powszechnie określamy mianem mikrobiologicznych filtrów przeciwsłonecznych.

Autorzy pracy, Vincent Bulone i Susana C. M. Fernandes twierdzą, że uzyskany związek jest biokompatybilny, odporny na słońce i wysoką temperaturę, jednocześnie wykazując bardzo wysoką absorpcję promieniowania zarówno UVA jak i UVB.

Badacze na podstawie własnych przekonań doszli do wniosku, że ta sama koncepcja może mieć zastosowanie do innych prócz chitozanu biopolimerów i ostatecznie być wykorzystana do produkcji wielofunkcyjnych materiałów.

Ostatecznie badania potwierdzają, że odkrycie to może być potencjalnie wykorzystane w szerokim zakresie zastosowań w organizmach żywych, systemach nieożywionych i w końcu do rozwoju biodegradowalnych filtrów przeciwsłonecznych.

 

Źródło: American Chemical Society’s Applied Materials & Interfaces