Do góry

Nowe badania dotyczące wypełniaczy

W związku ze wzrostem zainteresowania wypełniaczami stosowanymi w mało inwazyjnym leczeniu zmarszczek na twarzy, rozpoczęto poszukiwania dowodów umożliwiających wybranie produktu, który przynosi najlepsze wyniki wśród pacjentów. 

Pilotażowe badanie przeprowadzone zostało przez dr Hema Sundaram, dermatologa w Rockville i  Samuela Gavard Molliard, naukowca w Genewie wraz z współpracownikami. Oceniano spoistość i inne ważne właściwości biofizyczne, jednak nie po to, aby zidentyfikować jeden najlepszy wypełniacz, ale w celu wybrania produktu najbardziej odpowiedniego do każdej przeprowadzanej procedury zabiegowej.

Zabiegi polegające na śródskórnym wstrzykiwaniu preparatów wypełniających zyskują ostatnio coraz większą popularność ze względu na wysoką efektywność w zmniejszaniu widoczności zmarszczek i bruzd na twarzy, jak również przywrócenia skórze napięcia, młodzieńczego wyglądu oraz poprawy owalu twarzy. Zgodnie z danymi statystycznymi iniekcje wypełniaczy to jedne z najczęstszych minimalnie inwazyjnych zabiegów medycy estetycznej.

Najchętniej wykorzystywane, ze względu na swoją naturalność, będące wysoce kompatybilne ze skórą są wypełniacze kwasem hialuronowym na bazie żelu. Obecnie na rynku dostępna jest bardzo szeroka gama tego typy produktów, a lekarze usiłują dopasować ich indywidualne właściwości do celów w jakich zostaną wykorzystane. Obecnie brakuje jednak danych naukowych wspierających ten proces dopasowania, w tym reologicznych właściwości różnych dostępnych produktów.

Jedną z kluczowych cech wypełniaczy jest ich kohezyjność, definiowana jako zdolność materiału do nie oddzielania się, innymi słowy utrzymuje integralność żelu. Właśnie ta właściwość przyczynia się do wspierania naturalnych konturów tkanki i zmniejsza nierówności je powierzchni, jak piszą Dr Sundaram i współautorzy.

Naukowcy opracowali standardowy test do porównania kohezyjności dla wypełniaczy hialuronowych. Próbki każdego żelowego wypełniacza były barwione, a następnie wyciskane do wody i mieszane przy wykorzystaniu zautomatyzowanej techniki. Oceny dokonywał panel chirurgów plastycznych i dermatologów posiadających szerokie doświadczenie w użyciu tych preparatów hialuronowych.  Oceniano kohezyjność dla każdej z próbek na oryginalnej skali pięciostopniowej, zwanej skalą Gavard-Sundaram.

Po przetestowaniu sześciu zaaprobowanych przez FDA wypełniaczy, otrzymane wyniki kohezyjności były zróżnicowane w całym zakresie skali: od „w pełni rozproszony” do „w pełni spoisty”.  Właściwość ta została oceniona jako „wysoka” dla jednego produktu, „średnia do wysokiej” dla trzech, „ niska do średniej” dla jednego i „niska” również dla jednego badanego preparatu.

Nie znaczy to jednak, że produkty z wyższymi wynikami kohezyjności będą zawsze najlepsze. Przeciwnie, celem systemu rankingowego jest „zapewnienie naukowego uzasadnienia dla intuicyjnego wyboru różnych produktów do konkretnych celów klinicznych” – innymi słowy, aby pomóc chirurgom plastycznym wybrać wypełniacz o właściwościach, które są najbardziej odpowiednie do określonego celu w którym jest on używany.

Dla przykładu, wypełniacze o wyższym stopniu kohezyjności mogą być lepszym wyborem dla bardziej powierzchownych zabiegów lub iniekcji w okolicach ruchomych takich jak usta czy okolica oczu. Produkty z niską wartością tego parametru mogą być stosowane w głębszych warstwach skóry.

Naukowcy uważają, że posiadając dane porównawcze  dotyczące spoistości i innych właściwości reologicznych, takich jak elastyczność i lepkość można w znacznym stopniu zwiększyć precyzyjność i skuteczność procedur zabiegowych.

 

Źródło: Wolters Kluwer Health: Lippincott Williams and Wilkins