fbpx
06 Grudzień, 2019
Warszawa
-2 ° C
Do góry
Image Alt

SC Beauty Magazine

Otwieramy gabinet kosmetyczny cz. 1 – wybieramy lokal

Wielu z nas po ukończeniu studiów lub szkoły kosmetycznej marzy o tym, aby otworzyć swój własny salon kosmetyczny. 

Niektórym udaje się zrealizować to pragnienie bez większych problemów, innym pasjonatom kosmetologii na drodze do sukcesu stoją różne przeszkody. Skąd się one biorą? Z faktu, że na realizację tego marzenia składa się wiele czynników. 

Podczas podejmowania decyzji o posiadaniu własnego gabinetu istotne jest, by przeanalizować możliwości. Po pierwsze i najważniejsze zastanowić się, czy posiadamy odpowiednie doświadczenie. Po drugie, czy mamy odpowiedni kapitał finansowy. Oba te elementy są nierozłączne. Bez praktycznego przygotowania do wykonywania zawodu możemy bowiem doprowadzić salon na skraj bankructwa z powodu braku klientów, a bez pieniędzy nie mamy co myśleć o gabinecie na miarę oczekiwań klienta.

Trzecią, nie mniej istotną kwestią, jest przygotowanie naszego kosmetycznego kącika pod kątem dostosowania się do wymogów Państwowej Stacji Sanitarno – Epidemiologicznej. I o tym właśnie będzie cykl artykułów, w którym postaram się rozwiać wątpliwości towarzyszące otwarciu własnego salonu kosmetycznego. Podczas pierwszej części ciągu publikacji, skupimy się na zagadnieniach wstępnych i bardziej ogólnych. W pozostałych artykułach będziemy stopniowo zagłębiać się w szczegóły.

Wybór lokalu na gabinet kosmetyczny

Dylematy związane z wymogami sanepidu pojawiają się już na etapie wyboru odpowiedniej lokalizacji. Jakie kwestie mogą nas niepokoić?

 Jak prawidłowo dostosować lokal dla osób niepełnosprawnych?

Jeżeli nasz przyszły salon będzie znajdował się na parterze, to nie ma większych problemów z dostosowaniem go do wymogów sanepidu. Wystarczy wówczas, aby drzwi wejściowe miały w świetle 90cm szerokości. Schody pojawiają się dosłownie i w przenośni w momencie, gdy lokal ma mieścić się na pierwszym piętrze. Jeżeli jest taka możliwość to wybierzmy budynek z windą.  A co jeżeli jest to kamienica, bez możliwości zamontowania windy w środku? Pomimo tego i tak obowiązują nas wymogi odnośnie dostosowania lokalu użytkowego do osób niepełnosprawnych. Lecz to jeszcze nie jest koniec świata. Z informacji, które udało mi się uzyskać wynika, że przy odbiorze lokalu przez sanepid należy przedstawić dokumenty, iż dany lokal spełnia wymogi lokalu użytkowego oraz należy zadeklarować chęć udzielenia pomocy przy wchodzeniu osoby niepełnosprawnej do naszego gabinetu.

Remont? Według jakich standardów

Część z wątpliwości w tym względzie rozwiać powinno rozporządzenie ministra infrastruktury z dnia 12.04.2002 roku w połączeniu z obecnie obowiązującym rozporządzeniem ministra zdrowia z dnia 17.02.2004 roku w sprawie szczegółowych wymagań sanitarnych jakim powinny odpowiadać zakłady fryzjerskie, kosmetyczne, tatuażu i odnowy biologicznej. Dokumenty te zawierają jednak wiele niejasności, które pomogła mi rozwiać kompetentna osoba pracująca w Powiatowej Stacji Sanitarno – Epidemiologicznej. 

Drugim problemem po wyborze lokalizacji jest odpowiednie wyremontowanie salonu tak, aby swoim wystrojem przyciągał nawet tych najbardziej wymagających klientów, jednocześnie był funkcjonalny, a i przede wszystkim spełniał wymogi sanitarno – epidemiologiczne. Jak brzmią odpowiedzi na  najczęściej zadawane pytania związane z remontem i wyposażeniem  gabinetu kosmetycznego?

Rozmieszczenie pomieszczeń w gabinecie kosmetycznym

Przed przystąpieniem do remontu w salonie należy wydzielić pomieszczenia, w których są świadczone usługi. Pamiętając, że gabinet pedicure musi mieć wyznaczone specjale pomieszczenie nie mniejsze niż 6m2. Nie wolno zapomnieć o szatni i poczekalni dla osób korzystających z usług oraz pomieszczeniu sanitarno-higienicznym zarówno dla klientów jak i pracowników zatrudnionych w zakładzie. Nie mniej ważne są pomieszczenie lub miejsce do przechowywania sprzętu do utrzymania czystości oraz pomieszczenie lub szafy do przechowywania preparatów kosmetycznych oraz czystej i brudnej bielizny. Koniecznie trzeba przewidzieć również miejsce na pojemniki, w których są gromadzone odpady.

W salonie jednostanowiskowym musi być punkt do spożywania posiłków przez osoby zatrudnione w zakładzie. Natomiast przestrzeń zagospodarowana na przechowywanie odzieży może znajdować się w wydzielonej części pomieszczenia, w którym są świadczone usługi. Podczas wyznaczania wyżej wymienionych pomieszczeń w swoim salonie nasuwają się następne pytania. Jakie?

Czy klientki mogą korzystać z tego samego pomieszczenia socjalnego co personel? Czy może być jedna wspólna przebieralnia dla klientów i personelu? Ile metrów musi mieć pomieszczenie socjalne?

Spieszę z odpowiedziami. Otóż wyodrębnione, zamykane pomieszczenie socjalne jest konieczne w przypadku zatrudnienia personelu na umowę o pracę bądź umowę zlecenie. Jego powierzchnia jest zależna od liczby osób, które są zatrudnione w danej firmie. W przypadku, gdy jest to firma jednoosobowa lub pracownicy są zatrudnieni na zasadzie współpracy jak umowa o dzieło nie trzeba mieć osobnego pomieszczenia socjalnego, wystarczy tylko aneks kuchenny połączony z szatnią, oddzielony od reszty pomieszczeń.

Czy gabinet misi posiadać osobną toaletę dla klientów i dla personelu?

Choć coraz więcej salonów dysponuje teraz osobną toaletą dla klientów i personelu, ale nie jest to wymogiem. Jeżeli jest taka możliwość, to dobrze żeby były dwie toalety w gabinecie, gdyż wtedy toaleta dla personelu może dodatkowo służyć jako pomieszczenie gospodarcze, w którym umieścimy kosze na brudną bieliznę, szafkę na chemię gospodarczą i szczotki. Tam też umiejscowimy dodatkowy kran z wężem służący do nabierania wody do sprzątania. Dzięki takiemu rozwiązaniu nasze klientki nie muszą oglądać tych wszystkich nieprzyjemnych dla oka gadżetów.

Jak powinien prawidłowo wyglądać podziała na odzież wierzchnią i ochronną?

W rozporządzeniu czytamy o tym, że szatnie dla osób zatrudnionych w salonie należy wyposażyć w szafki, w których przechowuje się oddzielnie odzież własną, roboczą lub ochronną. Czystą bieliznę, odzież roboczą lub ochronną należy przechowywać w przeznaczonych do tego celu szafkach, oddzielnych i odpowiednio oznakowanych. Z zaznaczeniem, że brudną bieliznę oraz odzież roboczą lub ochronną należy przechowywać w wydzielonym pomieszczeniu lub miejscu, w przeznaczonych do tego celu w zamkniętych oraz odpowiednio oznakowanych pojemnikach.

W praktyce wygląda to następująco. Odzież wierzchnia i ochronna może być przechowywana w jednej szafie, lecz musi być ona przedzielone ścianą w środku i powinna posiadać osobne drzwi. Odzież wierzchnia całego personelu może znajdować się w jednej odpowiednio opisanej szafie, a odzież ochronna w drugiej – oddzielonej. Co się tyczy obuwia, nie może być przechowywane w tej samej szafie, w której jest przechowywana odzież. W pomieszczeniu socjalnym musi znajdować się osobna szafka, odpowiednio opisana z podziałem na obuwie wierzchnie i ochronne.

Ciekawi następnego kroku? Zapraszam do przeczytania części drugiej, która już wkrótce.