Z OSTATNIEJ CHWILI!
25 Apr, 2019
Warsaw
22 ° C
Do góry

Przełom w leczeniu bielactwa

 Jak donoszą dermatolodzy z Uniwersytetu Medycznego Yale, leki stosowane w kuracji reumatoidalnego zapalenia stawów przywróciły kolor skóry pacjentce cierpiącej na bielactwo.

Bielactwo to powszechna, mająca często negatywny wpływ na psychikę choroba, polegająca na utracie pigmentu w skórze. Obecne metody leczenia takie jak kremy steroidowe i światłoterapia nie są niezawodne w cofaniu objawów choroby. Najnowsze osiągnięcia w dziedzinie badań nad bielactwem doprowadziły naukowców z Yale do rozważań nad zastosowaniem  leków znanych jako inhibitory kinaz janusowych (JAK) jako ewentualnego leczenia.

W ubiegłym roku dr. Brett King główny kierownik badań, dokonał przełomu, kiedy opublikował dokument wykazujący skuteczność inhibitora (JAK) – cytrynianu tofacitinibu –  w leczeniu wypadania włosów spowodowanego łysieniem plackowatym. King i współautor dr. Brittany Craiglow założyli, że ten sam lek może być również skuteczny w przypadku bielactwa. Aby sprawdzić hipotezę, podawali go 53-letniej pacjentce z dużymi białymi plamami obejmującymi twarz, ręce i ciało. Przez okres ponad roku przed aplikacją tofacinibu liczba odbarwień wzrastała.

W ciągu dwóch miesięcy leczenia, pacjentka doświadczyła częściowej repigmentacji na twarzy, ramionach i rękach. Po pięciu miesiącach białe plamy na twarzy i rękach zanikły prawie w całości. Pozostało jedynie kilka odbarwień na innych częściach ciała. Warto zauważyć, że lek ten nie powodował niekorzystnych skutków ubocznych podczas leczenia.

Naukowcy twierdzą, że wyniki mogą stanowić przełom w leczeniu bielactwa.

Choć jest to jeden przypadek, mogliśmy przewidzieć skuteczność leczenia na podstawie naszego obecnego stanu wiedzy o chorobie jak i działaniu leków” powiedział King.

 

Dalsze badania będą konieczne w celu potwierdzenia bezpieczeństwa i skuteczności leku. To może być ogromny krok naprzód w leczeniu pacjentów z tą chorobą. King ma nadzieję przeprowadzić badania kliniczne przy użyciu tofacitinibu lub podobnego leku – ruksolitynibu.

Źródło: Yale