fbpx
Z OSTATNIEJ CHWILI!
22 Październik, 2019
Warszawa
15 ° C
Do góry
Image Alt

SC Beauty Magazine

Skąd pochodzą inhibitory tyrozynazy?

Tyrozynaza jest wielofunkcyjnym enzymem zawierającym miedź i szeroko rozpowszechnionym w świecie mikroorganizmów, a także roślin i zwierząt. Odgrywa zasadniczą rolę w biosyntezie melaniny, wpływając tym samym na koloryt skóry i powstawanie przebarwień. 

Ten szczególny enzym ma zdolność katalizowania reakcji hydroksylacji L-tyrozyny do L-DOPA i dalszego utleniania L-DOPA do dopachinonu, stanowiące składowe procesu melanonegenezy.

Biorąc pod uwagę branżę medyczną i kosmetyczną, duża liczba badań koncentruje się na izolacji inhibitorów tyrozynazy zarówno ze środowiska lądowego, jak i morskiego, należących do różnych klas chemicznych, takich jak związki fenolowe (flawonoidy, lignany, stylbeny, kumaryny, benzofurany, taniny), norizoprenoidy, cykliczne peptydy, alkaloidy i sterydy.

Poprzednie badania wykazały, że flawonoidy posiadają zdolność chelatowania jonów metali, jak również działają jako kofaktory tyrozynazy, hamując tym samym jej aktywność. Ponadto, flawonoidy z podstawioną jednostką rezorcyny na 4 miejscu w pierścieniu B były uważane za silne inhibitory tyrozynazy. Związki należące do grupy terpenów wykazały działanie hamujące tyrozynazę, spowodowane różnymi aspektami obejmującymi pozycję i względną konfigurację grup hydroksylowych, a także rodzaj i ilość jednostek cukrowych. Co więcej, pewne alkaloidy wykazują zdolność hamowania tyrozynazy, która może być przypisana efektowi allosterycznemu wpływającego na ten enzym.

Całościowo, wiele związków przejawiających umiejętność zatrzymywania tyrozynazy została wyizolowana na lądzie. Jednak, wykazujące silne działanie substancje ze środowiska morskiego, zwłaszcza skrajnych okolic, takich jak kominy hydrotermalne lub regiony arktyczne tylko czekają na swoje ujawnienie, co niesie obietnicę do odkrycia nowych inhibitorów tyrozynazy, otwierając tym samym nowe perspektywy leczenia chorób skórnych, jak również chorób związanych z neurodegeneracją.

 

Źródło: Bentham Sience Publishers