fbpx
17 Sierpień, 2019
Warszawa
14 ° C
Do góry
Image Alt

SC Beauty Magazine

Substancje kosmetyczne stosowane w walce z łuszczycą

Łuszczyca jest jedną z najczęściej występujących chorób genetycznych. Szacuje się, że w Polsce cierpi na nią ponad milion osób w różnym wieku, dlatego nie trudno spotkać w swoim gabinecie pacjenta, który poprosi nas o pomoc w tym temacie.

Łuszczyca może dotyczyć zarówno osób młodych, przed 40. rokiem życia, u których zmiany są na ogół nasilone i rozległe, z tendencją do częstych nawrotów, jak również osób starszych, po 50. roku życia, gdzie zmiany są mniej uciążliwe. Typowym wykwitem pierwotnym jest czerwonobrunatna grudka, silnie odgraniczona od otoczenia o drobnopłatowym złuszczaniu na powierzchni zmiany.

Z łuszczycą związanych jest kilka charakterystycznych objawów, między innymi:

objaw świecy stearynowej – nazwa wzięła się z tego, iż po zdrapaniu łusek ujawnia się błyszcząca powierzchnia, porównywana z wyglądem świecy stearynowej;

objaw Auspitza – związany z poprzednim objawem, polegający na występowaniu drobnego krwawienia po zdrapaniu łuski;

objaw Koebnera – charakterystyczny dla aktywnej postaci łuszczycy, objawia się linijnym występowaniem zmian łuszczycowych w miejscu zadrapania.

Zmiany łuszczycowe umiejscawiają się najczęściej w okolicy kolan, łokci, okolicy krzyżowej i owłosionej skóry głowy. Mogą również występować na paznokciach, co objawia się naparstkowatymi wgłębieniami i zmianą przypominającą plamę olejową pod płytką paznokciową. 

Skóra ze zmianami łuszczycowymi wymaga szczególnego traktowania. Poprzez odpowiednią pielęgnację możemy przynieść pacjentom olbrzymią ulgę i ułatwić codzienne funkcjonowanie.

Pielęgnacja u osób z łuszczycą przebiega dwukierunkowo:

• poprzez stosowanie odpowiednich preparatów złuszczających i łagodzących świąd;

• zapewniając odpowiednie nawilżenie i natłuszczenie skóry, dążenie do normalizacji procesu keratynizacji i zapobieganie często występującym nadważeniom.

Substancje stosowane przy zmianach łuszczycowych:

1. Kwas salicylowy. Należy do BHA, łagodniejszy w swoim działaniu od AHA. Ma właściwości bakteriobójcze, grzybobójcze, działa łagodząco przy stanach zapalnych. Pobudza regenerację skóry, powstawanie nowych komórek oraz przyśpiesza proces gojenia.

2. Siarka. Makroelement będący elementem budowy skóry, włosów i paznokci. Ma wybitne działanie antybakteryjne i przeciwzapalne. Oprócz tego hamuje rozwój mikroorganizmów zaburzających prawidłowe funkcjonowanie skóry. Jest silnym antyoksydantem, cechuje się właściwościami keratoplastycznymi i redukującymi. W kosmetykach stosowana w postaci siarki koloidalnej stabilizowanej koloidami ochronnymi.

3. Mocznik. Składnik NMF, czyli naturalnego czynnika nawilżającego, odpowiedzialnego za prawidłowe nawilżenie, a przez to i funkcjonowanie skóry. Nietoksyczny i niealergiczny humektant.  Sprzyja złuszczaniu zrogowaciałych warstw skóry. Zwiększa przepuszczalność stratum corneum, dzięki czemu ułatwia wnikanie substancji biologicznie czynnych (promotor przenikania przez naskórkowego). Dodatkowo zmiękcza, uelastycznia skórę, zmniejsza szorstkość i łagodzi podrażnienia.  W wyższych stężeniach działa keratolitycznie.

4. Masło shea. Otrzymywane z nasion drzewa masłowego (Vittelaria paradoxa), znane również jako masło karite lub olej z masłosza. Zawiera w swoim składzie między innymi witaminy E i F, estry alkoholi tri terpenowych i kwas cynamonowy. Jest naturalnym filtrem chroniącym skórę przed promieniowaniem UVB. Charakteryzuje się dużym powinowactwem do warstw lipofilowych naskórka, dzięki czemu wspomaga ich działanie ochronne. Zapobiega transepidermalnej ucieczce wody z naskórka. Stosowany przy łagodzeniu podrażnień skóry, oparzeń słonecznych i dermatoz.

5. Pantenol. Kwas pantotenowy, witamina B5. Działa aktywizująco na podziały komórek naskórka, przyśpiesza gojenie i łagodzi podrażnienia. Bardzo łatwo wchłania się przez barierę warstwy rogowej. Cechuje się wybitnym działaniem nawilżającym. Jest substancją łagodzącą oparzenia słoneczne i działającą przeciwzapalnie.

6. Gliceryna. Alkohol wielowodorotlenowy, którego cechą charakterystyczną są silne właściwości higroskopijne. Jest jedną z najdłużej stosowanych substancji nawilżających. Zatrzymuje wilgoć w warstwie rogowej naskórka i widocznie do nawilża. Ma zdolność penetracji do głębszych warstw skóry, gdzie nawet do 24 godzin powoduje efektywne zwiększanie zawartości wody. Wyraźnie poprawia elastyczność i miękkość skóry. 

7. Olej jojoba. Wosk naturalny pochodzący z rośliny Simmondissia chinensis. Zawiera niewielkie ilości trój glicerydów (charakterystycznych dla olejów roślinnych), składa się głównie z nasyconych i nienasyconych alkoholi i kwasów tłuszczowych. Jego unikalną cechą jest bliskie podobieństwo budowy chemicznej do ludzkiego sebum. Posiada właściwości spowalniania procesu starzenia, przyśpiesza regenerację komórek. Dzięki zawartości witaminy F działa immunostymulująco. Nawilża skórę, łagodzi podrażnienia, jest naturalnym filtrem ochronnym.

8. Betulina. Organiczny związek chemiczny występujący w dużej ilości w korze brzozy. Znalazła zastosowanie w leczeniu łuszczycy dzięki właściwościom przeciwzapalnym i antymitotycznym. Reguluje gospodarkę lipidową i wodną skóry. Silnie pobudza syntezę kolagenu i elastyny, jest cenionym antyoksydantem. Dodatkowo działa przeciwnowotworowo.

9. Olejek pichtowy. Pozyskiwany z jodły białokorej, która rośnie jedynie na terenach niezanieczyszczonych. Jest substancją o bardzo wszechstronnym działaniu, z tego też powodu nazywany jest potocznie „leśnym doktorem”. Dzięki zawartości fitocydów działa przeciwgrzybiczo, przeciwbakteryjnie, przeciwroztoczowo. Stymuluje układ odpornościowy do obrony organizmu przed patogenami. Stosowany przy trudno gojących się ranach, oparzeniowych i na zmiany nowotworowe. Ponadto wzmacnia witalność organizmu i działa odmładzająco.

10. Skwalen. Naturalny składnik sebum. Poprawia oddychanie skórne, chroni przed utratą wody i przyśpiesza przenikanie przeznaskórkowe. Stosowany w preparatach nawilżających i zmiękczających.

11. Ichtiol. Produkt suchej destylacji łupków bitumicznych. Jest substancją powierzchniowo czynną, wykazuje właściwości bakteriostatyczne i przeciwzapalne. Działa przeciwgrzybiczno, przeciwświądowo. Stosowany przy owrzodzeniach, wyprzeniach, łuszczycy.

12. Oleje roślinne.Olej z nasion słonecznika, olej z awokado, olej konopny, olej palmowy, olej z pestek winogron, olej sojowy, olej rokitnikowy oraz olej ze słodkich migdałów

13. Czarne Błoto z Morza Martwego. Pobudza regenerację komórek, zwiększa dotlenienie skóry i wspomaga jej wydajność usuwania substancji toksycznych. Stymuluje metabolizm skóry i wzmacnia jej funkcje obronne. Minerały zawarte w Czarnym Błocie wspomagają działanie przeciwłuszczycowe, zwłaszcza magnez i cynk. Magnez uczestniczy w zachowaniu równowagi między cyklicznym AMP a cyklicznym GMP, której zaburzenia prowadzą do nadmiernej proliferacji komórek, co jest potencjalną przyczyną powstawania zmian łuszczycowych. Natomiast cynk reguluje proliferację komórek.