fbpx
20 Czerwiec, 2019
Warszawa
23 ° C
Do góry
Image Alt

SC Beauty Magazine

Trądzik bez tajemnic cz. 1

Trądzik jest to choroba o niezwykle złożonej patogenezie: nadmierna produkcja łoju, bakterie, nadmierna keratynizacja. W wielu gabinetach aż roi się od specjalistycznych zabiegów skierowanych na zmiany trądzikowe. Czy wszystko wiecie o trądziku?

Troszkę anatomii….

Na myśl o trądziku od razu przychodzą na myśl:złuszczanie,regulowanie produkcji łoju, niwelowanie stanu zapalnego.Czy to dobry kierunek? Sprawdźmy….

Nie można walczyć z trądzikiem bez dogłębnej wiedzy anatomicznej i z zakresu biochemii. 

Początkiem zmian trądzikowych jest powstanie czopu łojowego zatykającego ujście gruczołu łojowego. Gdy widoczny jest jego czarny wierzchołek mówimy o zaskórniku otwartym. Zamknięty to taki, który jest „przykryty” skórą.

W gabinetach, cera z dużą ilością zaskórników otwartych tzw. blackheads, jest określana mianem zanieczyszczonej. Czy faktycznie ciemny punkt gruczołu łojowego to brud?

Absolutnie.Taki kolor wynika z obecności utlenionej melaniny i lipidów łojowych.

Zajrzyjmy jeszcze niżej, tuż do skóry właściwej, której znajdują się mieszki włosowo – łojowe.

W kosmetologii możemy wyróżnić trzy rodzaje mieszków włosowo-łojowych: mieszek włosów terminalnych (produkują włosy długie), mieszek włosów meszkowych oraz mieszek łojowy (mają małe szczątkowe włosy i spory gruczoł łojowy)..

A gdzie one się znajdują?

Mieszki włosowe są rozmieszczone na całym ciele z pominięciem powierzchni dłoniowych i podeszwowych. Bez względu na płeć i rasę, najwięcej tych „mini fabryk” znajduje się na twarzy, a przede wszystkim w tzw. strefie T – czoło, nos i broda. Niektórzy uczeni szacują, że ich liczba na czole wynosi aż 900 gruczołów/cm2.

Co ciekawe, wielkość otworów wyprowadzających na twarzy jest stosunkowo niska w porównaniu do gruczołów znajdujących się na plecach. Taki utrudniony wypływ loju wiąże się z większym prawdopodobieństwem zaczopowania.

Skoro wszystko rozpoczyna się w przewodzie mieszkowo – łojowym, przeanalizujmyu jego budowę.

Część mieszka włosowego znajdującego się najbliżej środowiska zewnętrznego nazywa się ujściem. W tym miejscu warstwa rogowa przewodu mieszkowego wydaje się dosyć gruba, ulegając stopniowemu ścieńczeniu przesuwając się wgłąb kanału mieszkowego. 

Keratynocyty przwodu mieszkowo – łojowego podlegają temu samemu procesowi różnicowania co keratycnocyty naskórka.

Tuż pod przewodem mieszkowo – włosowym znajduje się gruczoł włosowo – łojowy. Wszystkie gruczoły łojowe (zmodyfikowane keratynocoty) składają się z pojedynczego zrazika (grona) lub ze zbioru gron. Ich warstwa zewnętrzna zbudowana jest z kolagenu, fibroblastów i splotu naczyń włosowatych. 

A jaki jest skład łoju?

Łoj produkowany przez gruczoły łojowe składa się z triglicerydów, wolnych kwasów tłuszczowych, estrów wosków, skwalenu i cholesterolu (w niewielkiej ilości). Największy wzrost gruczołów łojowych przypada na okres dojrzewania, w którym dochodzi do zwiększonej sekrecji łoju.

Rola łoju u człowieka nie tak do końca jest poznana. Wielu naukowców sugeruje, że mają one charakter szczątkowy. Wydaje się mało prawdopodobne, że niedobór w jego produkcji ma jakikolwiek wpływ na rozwoj suchej skóry. Jest to związane z rozmieszczeniem gruczołów.

W następnej części artykułu zajmiemy się wpływem różnych czynników na produkcję łoju i rozwojem zmian trądzikowych.