fbpx
13 Październik, 2019
Warszawa
22 ° C
Do góry
Image Alt

SC Beauty Magazine

Wpływ wybranych suplementów diety na redukcję tkanki tłuszczowej, cz. 1

Suplementy diety są preparatami przeznaczonymi do uzupełnienie codziennej diety osób je zażywających w takie składniki odżywcze jak witaminy, składniki mineralne, włókna pokarmowe, kwasy tłuszczowe czy aminokwasy [1]. Suplementacja diety zazwyczaj jest konieczna w sytuacjach, gdy dochodzi do zwiększonej, nienaturalnej utraty tych składników odżywczych. Suplementy diety, w zależności od regulacji prawnych funkcjonujących w danym kraju, mogą być zaliczane do żywności, leków lub naturalnych produktów zdrowotnych.

Coraz większą popularnością cieszą się obecnie suplementy diety wspomagające odchudzanie. Środki te są dostępne bez recepty w każdej aptece, a często również w supermarketach czy sklepach spożywczych. Tak łatwa dostępność do suplementów diety wspomagających odchudzanie wynika z faktu, że zgodnie z polskim prawem (art. 3 ust. 39)  są one „środkami spożywczymi, których celem jest uzupełnianie codziennej diety będący skoncentrowanym źródłem witamin lub składników mineralnych, lub innych substancji wykazujących efekt odżywczy, lub inny fizjologiczny, pojedynczych lub złożonych, wprowadzany do obrotu w formie umożliwiającej dawkowanie (…), z wyłączeniem produktów posiadających właściwości produktu leczniczego w rozumieniu prawa farmaceutycznego” [2].

Dostępne na polskim rynku suplementy diety wspomagające odchudzanie zawierają różnorodne składniki, których działanie nakierowane jest na redukcję masy ciała, najczęściej poprzez redukcję tkanki tłuszczowej osób je stosujących.  Różnorodne są także formy, w jakich wspomniane suplementy występują. Mogą to być: tabletki, kapsułki lub susze do przygotowywania naparów. Ze względu na mnogość stosowanych substancji mechanizmy działania tych środków są bardzo różne: redukcja tkanki tłuszczowej, zmniejszanie łaknienia, zmniejszanie lub hamowanie wchłaniania określonych składników odżywczych, przyśpieszenie metabolizmu czy regulacja trawienia. 

Celem pracy jest charakterystyka wybranych suplementów diety wspomagających odchudzanie oraz określenie ich wpływu na redukcję tkanki tłuszczowej. 

Zielona herbata

Zielona herbata jest napojem przyrządzanym z liści herbaty chińskiej (Camellia sinensis), któremu przypisywanych jest wiele korzystnych dla zdrowia właściwości. Od tysiącleci chętnie i często spożywana przez mieszkańców Dalekiego Wschodu w ostatnich latach jest coraz popularniejsza również w Europie. 

Wśród korzystnych dla zdrowia właściwości wymienia się przede wszystkim: zmniejszanie ryzyka zachorowania na choroby serca, zmniejszenie ryzyka zachorowania na niektóre nowotwory oraz kontrolowanie masy ciała [3,4,5]. Katechiny zawarte w zielonej herbacie hamują utlenianie w procesach oksydacyjnych endogennych antyoksydantów mają działanie przeciwnowotworowe, szczególnie w przypadku nowotworów przewodu pokarmowego [6]. Coraz większa liczba badań potwierdza również przeciwpróchnicze działanie zielonej herbaty [7,8].

Zielona herbata może być spożywana w najbardziej naturalnej jej formie, czyli napoju z suszonych liści zielonej herbaty. Możliwa jest również suplementacja ekstraktem z zielonej herbaty zawartym w tabletkach i kapsułkach. 

Wyniki badań prowadzonych w celu potwierdzenia zdrowotnych właściwości zielonej herbaty [9] wykazały, że regularne jej spożywanie prowadzi do zwiększenia spalania tkanki tłuszczowej w czasie spoczynku (zwiększanie przeciętnego poziomu spalania tłuszczu o 17% w porównaniu z grupą kontrolną). 

Zapobiega ona również otyłości poprzez zwiększanie wrażliwości na insulinę. Podobne wyniki uzyskano w badaniach z wykorzystaniem ekstraktu z zielonej herbaty. Oznacza to, że regularne spożywanie ekstraktu zielonej herbaty nie dość, że zwiększa spalanie tłuszczu w czasie wykonywania aktywności fizycznej, ale również poprawia wrażliwość na insulinę oraz tolerancję glukozy u zdrowych, młodych osób [10,11]. 

Chrom

Chrom jest jednym z niezbędnych pierwiastków śladowych, które powinny być dostarczane do organizmu człowieka wraz z pożywieniem [12]. Pierwiastek ten poprzez nasilanie działania insuliny wpływa na metabolizm nie tylko węglowodanów, ale również białek oraz tłuszczów. Zdaniem producentów suplementów diety zawierających chrom pierwiastek, ten oferowany zazwyczaj w postaci tabletek, wpływa na obniżanie masy ciała oraz poprawę kontroli stężenia glukozy w surowicy krwi.

Chrom organiczny występuje w wielu produktach spożywczych. Jego zawartość w tych produktach jest niska i zmienia się pod wpływem takich czynników jak ekspozycja na promieniowanie UV, sposób wytwarzania produktu, sposób przygotowywania produktu. Wśród najlepszych źródeł chromu wymienia się: mięso (do 10 µg/ 100 g produktu), jaja (do 6µg/ 100 g produktu), ryby (do 2 µg/ 100 g produktu), skorupiaki (do 128 µg/ 100 g produktu), pełnoziarniste produkty zbożowe (do 21 µg/ 100 g produktu), orzechy (do 100 µg/ 100 g produktu), część owoców (do 29 µg/ 100 g produktu) oraz warzyw (do 20 µg/ 100 g produktu) [12]. Zgodnie z opracowana przez Komisję Europejską dyrektywą dzienny poziom spożycia chromu przez młodzież oraz osoby dorosłe określony został na poziomie 40 µg/ dobę [13]. 

Wyniki badań nad działaniem chromu ukazują, że wpływa on na kontrolę stężenia glukozy w surowicy krwi [14]. Badania prowadzone na pacjentach chorych na cukrzycę typu 2 potwierdzają, że suplementacja chromu poprawia kontrolę poziomu glikemii we krwi. Badania te nie potwierdziły natomiast takich samych efektów w przypadku osób zdrowych.

Niemniej jednak wpływ chromu na metabolizm glukozy oraz tłuszczów sprawił, że badacze zaczęli oceniać możliwości tego pierwiastka w zakresie obniżania ilości tkanki tłuszczowej organizmie oraz masy ciała osób go stosujących [15]. Początkowe badania potwierdziły, że suplementacja chromem prowadzi zarówno do większego obniżenia zawartości tłuszczu w organizmie jak również do większego obniżenia masy ciała niż w przypadku grup kontrolnych. Jednak późniejsze badania nie potwierdziły już tego efektu, co oznacza, że osoby go stosujące nie wykazują większej utraty tkanki tłuszczowej oraz masy ciała niż osoby otrzymujące placebo.

Należy w tym miejscu podkreślić również, że nadmierna podaż chromu w diecie – czy to z pożywienia czy w postaci suplementów diety może mieć niekorzystne dla zdrowia działania [16]. Wyniki badań naukowych prowadzonych w tym zakresie ukazują, że nadmierna podaż chromu wpływa na gorsze przyswajanie cynku oraz żelaza. 

Może ona powodować również na zaburzenie produkcji insuliny, szczególnie u chorych na cukrzycę typu 2. Specjaliści żywią również obawy, że nadmiar chromu w diecie może wpływać na zaburzenie struktury DNA.

Piśmiennictwo:

1. Food and Nutrition Information Center, Dietary Supplements: General Resources for Consumers, List of resources that provides an overview of herbal and dietary supplements, including use, regulation, research, and cautionary information. National Agricultural Library 2010.

2. Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2006 r. Nr 171, poz. 1225).

3. Shinichi K., Taichi S., Kaori O., Nobutaka K. et. al.: Green Tea Consumption and Mortality Due to Cardiovascular Disease, Cancer, and All Causes in Japan: The Ohsaki Study. JAMA, 10/2006, s. 1255–1265.

4. Dulloo A. G., Duret C., Rohrer D., Girardier L. et.al. Efficacy of a green tea extract rich in catechin polyphenols and caffeine in increasing 24-h energy expenditure and fat oxidation in humans, American Journal of Clinical Nutrition 70 (6/1999), s. 1040–1045.

5. Golden E. B., et. al.: Green tea polyphenols block the anticancer effects of bortezomib and other boronic acid-based proteasome inhibitors. Blood, 2009. 

6. Michota-Katulska E.: Antyoksydanty – wybrane aspekty zdrowotne, Żywność, żywienie a zdrowie, 2000, 3, 333-337.

7. Hara Y.: Green Tea – Health benefits and applications, Marcel Dekker, 2001.

8. Czajka-Jakubowska A.: Profilaktyczne I lecznicze właściwości zielonej herbaty – przegląd piśmiennictwa, Dental Forum, 2/2005/XXXIII, s. 85-89.

9. Venables M. C., Hulston C. J., Cox H. R., Jeukendrup A. E.: Green tea extract ingestion, fat oxidation, and glucose tolerance in healthy humans. American Journal of Clinical Nutrition 3/2008, s. 778–784.

10. Sumpio B. E., Cordova A. C., Berke-Schlessel B. W., Qin F. et. al.: Green Tea, the “Asian Paradox,” and Cardiovascular Disease. Journal of the American College of Surgeons, 5/2006, s. 813–825.

11. Nagao T., Komine Y., Soga S., Meguro S. et. al.: Ingestion of a tea rich in catechins leads to a reduction in body fat and malondialdehyde-modified LDL in men. American Journal of Clinical Nutrition, 1/2005, s. 122–129. 

12. Food Composition and Nutrition Tables, 7th revised and completed edition, Ed. SW Souci, W Fachmann, H Kraut.Wissenschaftliche Verlagsgesellschaft mbH, Stuttgart, 2008.

13. Dyrektywa Komisji Europejskiej 2008/100/WE z dnia 28 października 2008 r.

14. Balk E. M., Tatsioni A., Lichtenstein A.H., Lau J., Pittas A.G.: Effect of chromium supplementation on glucose metabolism and lipids: a systematic review

of randomised controlled trials. Diabetes Care 30/2007:2154-2163.

15. Lukaski H.C., Siders W.A., Penland J.G.: Chromium picolinate supplementation in women: effects on body weight, composition and iron status. Nutrition 23/2007:187-195.

16. Sobański L., Sprzęczak-Niedolaz M., Łebek G.: Rola chromu w życiu człowieka, Bromat. Chem. Toksykol. XL, 2007,2, s. 113-119.

17. Dembiński Ł., Banaszkiewicz A., Radzikowski A.: Dieta bogatoresztkowa – definicja, korzyści i normy w pediatrii, Pediatria Współczesna. Gastroenterologia, Hepatologia i Żywienie Dziecka 12 (2/2010), s. 139-145.

18. Hasik J., Gawęcki J.: Żywienie człowieka zdrowego i chorego, cz. 2, PWN, Warszawa 2000.

19. Gerting H., Przysławski J.: Bromatologia. Zarys nauki o żywności i żywieniu. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2006.

20. Hasik J.: Rola włókna roślinnego w żywieniu człowieka. Wydawnictwo SGGW, Warszawa 1997. 

21. Gawęcki J., Mosso-Pietraszewska, Kompendium wiedzy o żywności, żywieniu i zdrowiu, PWN, Warszawa 2004.

22. Ciborowska H., Rudnicka A.: Dietetyka. Żywienie zdrowego i chorego człowieka. PZWL, Warszawa 2002.

23. Świderski F. (red.): Żywność wygodna i żywność funkcjonalna. WNT, Warszawa 2003.

24. Zmarlicki S.: Zdrowotne aspekty mleka i przetworów mlecznych. Zdrowie Publiczne – Polish Journal of Public Health, 116 (1/2006), s. 144.

25. Belury M. .A., Inhibition of carcinogenesis by conjugated linoleic acid: Potential mechanisms of action. Journal of Nutrition 132 (10/2002): 2995–2998.

26. Amarù D. L., Field C. J.: Conjugated Linoleic Acid Decreases MCF-7 Human Breast Cancer Cell Growth and Insulin-Like Growth Factor-1 Receptor Levels”. Lipids 26 (5/2009): 449–58.

27. Białek A., Tokarz A., Źródła pokarmowe oraz efekty prozdrowotne sprzężonych dienów kwasu linolowego (CLA), Biul. Wydz. Farm. WUM. (2009), 1.

Źródło: Dermatologia Estetyczna, nr 4 (87)/2013