fbpx
23 Wrzesień, 2019
Warszawa
14 ° C
Do góry
Image Alt

SC Beauty Magazine

Zioła w kosmetologii

Skład i właściwości lecznicze roślin zależą od wielu czynników, między innymi od warunków w jakich żyją, rodzaju podłoża, pory roku, jak i sposobu konserwacji czy przechowywania.

Ze względu na ich sezonowy charakter świeże zioła przez cały rok to jedynie marzenie. Dlatego trzeba je zbierać, pozbawiać wilgoci i gromadzić na tę pory roku, kiedy są niedostępne. Rośliny lecznicze należy suszyć jak najszybciej, aby zapobiec stratom cennym związków aromatycznych oraz ograniczyć utlenienie cennych składników.

Okres, w jakim zbiera się zioła, może mieć znaczny wpływ na ich skład chemiczny i zawartość związków czynnych. W wielu kulturach gromadzeniu ziół leczniczych towarzyszą złożone rytuały, które wynikają oczywiście z pradawnych tradycji, ale jednocześnie zapewniają zbiór ziół w najkorzystniejszym momencie.

Podstawą zbierania ziół leczniczych jest dobre ich poznanie. Jeżeli ten warunek jest spełniony, to musimy także pamiętać, by zbioru dokonywać w odpowiednim czasie, we właściwym miejscu i w należyty sposób. Na łowy wybierać się powinno w suche dni, po wyschnięciu rosy, wtedy gdy rośliny są najbardziej dojrzałe, a zatem mają największe stężenie związków czynnych. Zbierane nie należy myć przed suszeniem, można natomiast drobno je pokroić.

Większość ziół zbiera się latem przed kwitnieniem, albo w trakcie kwitnienia. Liście muszą być dobrze wyrośnięte, zdrowe, bez zanieczyszczeń pasożytami. Zrywane przed kwitnięciem zawierają najwięcej czynnych substancji leczniczych. Kwiaty należy zbierać na początku okresu kwitnienia. Najczęściej same korony kwiatowe. Czynność ta wymaga delikatności, bowiem zgniecione kwiaty łatwo ciemnieją i tracą swoje właściwości. Zaraz po oderwaniu ziela od podłoża zaczynają zachodzić w jego komórkach niekorzystne zmiany. Swoją pracę zaczynają enzymy. Przeszkodzić im może szybkie suszenie. Dobrze pozbawione wilgoci ziele, powinno zachować naturalną barwę liści, kwiatów i łodyg. Liście mogą się kruszyć w palcach, a łodygi łamać.

Owoce zbieramy na początku dojrzewania. Korzenie wykopuje się wczesną wiosną lub jesienią. Dobrze wysuszone kłącza powinny być twarde i łamać się. Na przekroju najlepiej by miały barwę charakterystyczną dla danego gatunku ziół.

Po wysuszeniu kłącza i korzenie pakujemy do toreb papierowych lub skrzynek drewnianych wyłożonych papierem, unikamy opakowań z tworzyw sztucznych. Aby nie uszkodzić rośliny, korę należy zbierać jesienią, gdy zanikają soki. Nigdy nie zdejmujemy jej w całości, staramy nie pozbawiać kory pasa wokół całego obwodu drzewa. Zdjętą odkurzamy lub przemywamy, aby usunąć mech czy owady, starając się jednocześnie, by zbytnio nie namokła. Następnie łamiemy ją na kawałki o wielkość 2 – 5 cm. Rozkładamy fragment kory na tacce wyłożonej papierem i zostawiamy do schnięcia w ciepłym przewiewnym miejscu.

Zioła suszymy szybko w miejscu przewiewnym, gdzie nie docierają ostre promienie słońca. Pomieszczenie powinno mieć temperaturę w granicach 20 – 32 stopni Celsjusza. Rośliny gromadzone na okres zimy powinny być dobrze pozbawione wilgoci, tak, aby się kruszyły. Zbieranych nie należy ugniatać, bo uwolnione enzymy będą powodować rozkład czynnych substancji. Należy pamiętać, że zioła do suszenia należy rozkładać cienką warstwą, co nie tylko przyśpiesza proces suszenia, ale zapobiega ich zaparzaniu. Wysuszone powinno się przechowywać w szczelnych pudełkach, chroniąc przed wilgocią oraz światłem.

Zioła w zasadzie należy zbierać i konserwować na okres jednego roku, a najwyżej dwóch lat. Dłuższe przechowywanie powoduje znaczne zmniejszenie ilości substancji leczniczych.